20-07-2019

 
NOWY LAYOUT
Najstarsze czasopismo teatralne w Polsce w nowym kształcie.


Nowe barwy:
Chcemy prezentować teatr w sposób bardziej atrakcyjny, żywszy,
nowocześniejszy – 40 stron w kolorze i zmieniona szata graficzna.

Nowy układ:
Chcemy pokazywać teatr w sposób bardziej uporządkowany – pojawią się nowe stałe działy: Wydarzenia, Ludzie, Przestrzenie teatru, Po premierze, Czytelnia.

Nowe perspektywy:
Chcemy uchwycić wszystkie wymiary teatru: od plotki w bufecie, przez
codzienny repertuar scen małych i dużych, twórczość poszczególnych artystów,
zarządzanie, po istotę sztuki scenicznej.

Nowe horyzonty:
Chcemy dokładniej śledzić dokonania artystów zagranicznych, zwłaszcza z
naszej części Europy.

Nowi autorzy:
Zaprosiliśmy na łamy nowych felietonistów - wybitną pisarkę Zytę Rudzką i świetnego
eseistę Krzysztofa Rutkowskiego.

Nowa komunikacja:
Chcemy mówić do tych, którzy wiedzą mnóstwo o teatrze i do tych, którzy
wiedzą niewiele.

Szukaj TEATRU w Empikach i dobrych księgarniach.
Chcesz wiedzieć więcej o zasadach prenumeraty – napisz na adres: teatr@teatr-pismo.pl

:: REKLAMA ::

 
Tadeusz Kornaś

Iwona Głowińska (Joanna), Michał Majnicz (Baal); fot. Rafał Mielnik

(...) Baal to mężczyźni. Wszyscy. A kobiety? Czy istnieje w nich pierwiastek baaliczny? W przedstawieniu Fiedora trudno odnaleźć odpowiedź – jakby istniał dla kobiet inny rodzaj takiej postawy. Opuszczają mężów, kochanków, rzucają wszystko. Gdy widzą Baala, „drżą im kolana”. Muszą go kochać – i kochają – rzucając się jak w ogień, zdając sobie sprawę, że idą na stracenie. Każda robi to w inny sposób. Aktorki pojawiają się w kolejnych scenach w tych samych rolach – to baalizm zindywidualizowany i innego rodzaju. Bardzo mocno odczuwamy w kobiecych postaciach rozdwojenie. Są gotowe na ofiarowanie siebie, oddanie do końca, ale zarazem jest to bezsilne poddanie się biologii, bez szans na ziszczenie uczucia, a często lubowanie się poniżeniem. Baal spełnia z naddatkiem skryte pożądanie upokorzenia.(...)

Przedstawienia
Teatr o niczym
Szwy miłości
Oni
Kikut
Wygnani z raju
Awaria
Oswajanie szaleństwa
O człowieku bez maski
PRL-owski bzik
Czyli zrób to sam
Patrząc na chmury
Felieton
Kalendarz przedwojennego c [...]
Zły felieton
Różewicz
Różewicz i teatr la [...]
Małe baśnie Różewicza
Różewicz mój osobisty
Brecht–Pollesch
Pollesch i Brecht: Wierzę [...]
Instrukcja obsługi przeds [...]
Festiwale
Ciało doskwiera
Herezje teatralne
Beckett – teatralniej
Zagranica
Mniej znaczy więcej
Kwartet – czyli taniec [...]
Sylwetki
Árpád Schilling: przed i [...]
Reportaż
Teatr w Kaunos czyli [...]
Polemiki
Pora umierać?
Niech się podpisują!
Loża szydercy
MDDNiK
Książki
Kamienie JG
Biały wywiad
Notatka T-RO/02/2007

Copyright © 2006 "TEATR" Wszystkie prawa zastrzeżone