Przewiń w lewo
Przewiń w prawo
Zwiń
Przegląd
12/2019
Grochów
autor: Adam Karol Drozdowski
foto:

Teatr Malabar Hotel świętuje w tym roku dziesięciolecie istnienia dwiema jesiennymi premierami. Pierwszą jest Grochów, zrealizowana na Scenie Przodownik teatralna miniaturka oparta na znanym opowiadaniu Andrzeja Stasiuka. Ciekawa to rzecz w repertuarze Malabarów, choć nie zaskakująca – zdarzały im się już spektakle tak kameralne, że aż klaustrofobiczne, a ich przywiązanie do brzmienia służącej im na scenie literatury zdaje się rosnąć z każdym tytułem. Tekst został tu nienachalnie opracowany przez towarzyszącego znów Marcinom Bikowskiemu i Bartnikowskiemu Łukasza Lewandowskiego, rozdzielony między trzy głosy i podany z czułością, jakiej spodziewać by się należało po lokalnych grochowskich patriotach. Trzej aktorzy traktują go z ostrożnością i uwagą badaczy, może naukowców pochylających się nad artefaktami dawnych epok, może koronerów szukających na miejscu zbrodni ledwo widocznego drobiazgu, który wyjaśni tajemnicę. Oczywiście – tajemnicę przemijania. Stasiukowe pożegnanie ze zmarłym przyjacielem, wpisane w tęsknotę za przestrzenią dziecięcych zabaw, staje się dla Malabarów laboratorium pamięci rozumianej szerzej niż przez jednostkowe doświadczenie. „Brakuje mi szczątków – pada ze sceny, i mowa już nie tylko o rozsypanych na połoninie prochach kolegi – dowodów, że żyliśmy prawdziwie”. Za sterylnym pulpitem badaczy mieści się bowiem świat wpisany w peerelowskie plany Stolicy, ale wypełniony śmietniskiem materialnych pamiątek, koszmarnych figurek, gumowych fluorescencyjnych kościotrupów, które górują nad miastem przeskalowanych modeli, świat kiczowatych okropieństw, zaludniających pamięć dorosłych dziś dzieci lat osiemdziesiątych i początku dziewięćdziesiątych zeszłego wieku. I – niezrozumiały dla dorastających dziś. Można przy ich pomocy bawić się do rana, ale Malabar bawi się nimi ledwie przez godzinę. Dość, by zostawić widzów z pytaniem, czy żałoba po życiu offline, po doświadczeniach zdobywanych poza chmurą, nie powinna być przynajmniej tak dotkliwa, jak po śmierci najbliższych.

Teatr Malabar Hotel
w Teatrze Dramatycznym w Warszawie
Grochów Andrzeja Stasiuka
scenariusz Łukasz Lewandowski
opieka reżyserska Agnieszka Glińska
premiera 11 października 2019

 

Komentarze
W najnowszym numerze
„Teatr. Krytycy” tom 2

„Teatr. Krytycy” tom 1

http://polskidramat.pl/centrumsztukitanca.eu


Nasz serwis korzysta z plików cookies zgodnie z polityką prywatności i plików cookies [dowiedz się więcej]. Zablokowanie zapisywania plików cookies na urządzeniu końcowym lub ich usunięcie możliwe jest po właściwym skonfigurowaniu ustawień przeglądarki internetowej. Zablokowanie możliwości zapisywania plików cookies może spowodować utrudnienia lub brak działania niektórych funkcji serwisu. Niedokonanie zmian ustawień przeglądarki internetowej na ustawienia blokujące zapisywanie plików cookies jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie.

Zamknij